"Sterven hoort niet bij het lesprogramma"

Dat is een van de leuzen die scholieren in Duitsland scanderen bij hun protest tegen de herinvoering van de dienstplicht. De afgelopen maand maart stapten in het buurland zo'n honderdduizend scholieren op 130 scholen het leslokaal uit om 'Nein!' te zeggen tegen hun voorbestemming als kanonnevlees.

Het Finse tv-journaal besteedde eind februari al een item aan de acties (weliswaar in de trant van 'moet je nou es kijken hoe onvaderlandslievend die Duitse jongeren zijn' - Finland is per slot van rekening een van de weinige Europese landen waar de dienstplicht nooit is weggeweest) maar hier in de polder las ik er alleen sporadisch over.

Het is al weer een tijd geleden dat scholieren positief in het nieuws waren omdat ze iets verdommen: op vrijdagen verlieten de kids het leslokaal om tegen de klimaatvernietiging te protesteren. Hoor je niets meer over en sindsdien gaat het weer over de zelfmoordcijfers onder jongeren die schrikbarend stijgen.

Wordt er dus alleen nagedacht over het gevolg van hoe ze zich voelen in deze wereld.

Kinderen krijgen zo vroeg mogelijk, als het even kan al op de peuterspeelzaal een 'diagnose' en worden daarna alleen maar 'behandeld' tegen obesitas en een vage epidemie als ADHD. Wat minder 'screentime' en nog iets minder coca cola en hop daar gaat de geit weer, op weg naar de eerste 'werkervaring' en de aankoop van een 'eigen' huis.

We zijn een samenleving geworden die 'gezondheid' definieert als 'fit to work' en die reflectie afwijst als tijd verdoen. Als ik nu in de schoolbanken zou moeten zitten zou ik de zaak de zaak laten en de hele dag een kruispunt bezetten. Lekker met brandende autobanden in de weer ... En harder kunnen lopen dan die boomers ...

En nu dus Oom militair die hen lastig komt vallen.

Kom op jongens en meisjes, ook in de polder: verbindt de klimaatstrijd aan die tegen moorden-op-bevel. Bijvoorbeeld onder de leus: wij vechten voor het klimaat, niet voor het kapitaal!