-
02 december 2025
Nigel Farage is - helaas - een volbloed antisemiet. Ik zeg dat niet om te schelden!
Nigel Farage - zucht.
Dat Nigel Farage (1964), kampioen van “vrijheid” en “democratie”, als schooljongen Joodse klasgenoten op Dulwich College in Zuid-Londen uitschold voor “stupid yid” en zelfs riep dat Joden “vergast” moesten worden, is geen triviaal detail uit een ver verleden.
We zien de ontwikkeling van een man die later miljoenen Britten wist te overtuigen dat xenofobie gewoon “gezond verstand” is- en die de Brexit voor elkaar kreeg met list en bedrog. Wat fantastische economische resultaten opleverde...
Farage’s klasgenoten en een oud-docent hebben inmiddels bevestigd dat bovenstaande geen eenmalige uitglijder was, maar een patroon van racistische en antisemitische pesterijen. Vijf vroegere schoolgenoten - onder hen één van de 'yidden'- bevestigen bij kranten en de BBC dit voorval. Eén van de Joodse jongens op Dulwich College was ene Peter Ettedgui, die zijn relaas zowel aan The Guardian als aan de BBC deed.
Ook de redelijk betrouwbare Telegraph (Daily Telegraph) beschrijft zulke racistische voorvallen van Farage als schooljongen. Zoals al in 2013. Dat hij een rasechte provocateur is en was, staat overigens als een paal boven water. Maar dat hij een racist is en was eveneens. The Independent herhaalde de beschuldigingen en voegde er een ontkenning van Farage aan toe.
De tekst uit The Guardian van Peter Effedgui, die ik dit ook op de BBC heb zien zeggen:
"All I could think of was his 13-year-old self sidling up to me, growling the words “Hitler was right” and other odious remarks (“To the gas chambers”, “Gas them – ssssssssss”) which he now refers to, rather quaintly, as banter. The verb “trigger” is perhaps overused, but it’s the only word I can think of to describe the stomach-churning emotions I felt in that moment I laid eyes on him again on YouTube."
https://web.archive.org/web/20130921053457/https://www.telegraph.co.uk/news/politics/ukip/10322331/Nigel-Farage-was-a-racist-schoolboy.html
Dan volgt er het standaardrefrein: “Dat was lang geleden, ik herinner me niets, dit is politiek gemotiveerd.” Het handige geheugenverlies. De nieuwe epidemie onder populisten: zodra hun eigen haatdragende verleden opduikt, heet het opeens een “smerige aanval.” 'Takes one to know one!' zeg ik dan maar. Farage’s ontkenning klinkt even geloofwaardig als een kind dat met chocola op zijn bovenlip beweert dat hij de koekjestrommel niet heeft aangeraakt. Overigens heeft Farage een lange 'track-record' van de haat.
En soms heeft hij ook nog gelijk, zoals toen hij corruptie van een Franse politicus aan de kaak stelde zoals in 2004 de veroordeling van het Franse EU-Commissielid Jacques Barrot, die in 2000 veroordeeld was wegens corruptie maar razendsnel gratie kreeg van president Chirac. Maar wettigt dat zijn haatzaaiend racisme?
Natuurlijk niet. Het leidt ook niet tot zelfkritiek - die onder alle politici vrij schaars is en bij de racisten totaal afwezig. O ja: er is op 20 november een collega van Farage uit het Europarlement veroordeeld tot 10 jaar gevangenis wegens corruptie: ene Nathan Gill, ooit leider van de afdeling Wales van Farages partij. Tien jaar? Jawel: tien jaren. Gill had leuke connecties met Rusland, waar Farage nooit tegen is geweest. Ook dat nog... https://www.nytimes.com/2025/11/21/world/europe/reform-uk-nathan-gill-russia-bribes.html
Maar Farage van de partij UKIP staat niet alleen in dit koor van haat. In Nederland hebben we onze eigen kampioenen van de giftige retoriek. Geert Wilders met 'Minder Marokkanen' op 19 maart 2014 en daarvoor veroordeeld werd door de rechter. Of Martin Bosma, die op 15 december 2020 in de Tweede Kamer doodleuk beweerde dat “de islam een totalitaire ideologie is die onze samenleving wil vernietigen.”
Het is dezelfde melodie: demoniseer een minderheid, presenteer jezelf als de dappere verdediger van het volk, en doe alsof haat een vorm van vrijheid van meningsuiting is.
Wat Farage’s schoolpesterijen en de latere uitspraken van Wilders en Bosma gemeen hebben, is hun schaamteloze normalisering van intolerantie. Het begint met scheldwoorden op het schoolplein, het eindigt met politieke bewegingen die hele bevolkingsgroepen tot vijand verklaren. En telkens weer wordt het verpakt in de taal van “eerlijkheid” en “patriottisme.” Alsof antisemitisme en racisme plotseling nobele deugden zijn geworden.
Je hoeft zelfs niet te vragen hoe het kan dat zulke figuren nog steeds een podium krijgen. Farages verleden aan Dulwich College laat zien dat haat geen toevallige 'slip of the tongue' is, maar een constante factor. En wie denkt dat dit slechts jeugdzonden waren, hoeft alleen maar te luisteren naar de hedendaagse echo’s van Wilders en Bosma om te begrijpen dat het gif nog steeds rijkelijk vloeit.
Helaas moeten we steeds als daar reden voor is, keer op keer mensen als Farage, Wilders en Bosma duidelijk afwijzen. Stel je voor dat we dat zouden opgeven...
