Rutte kan alle kanten op, behalve de goede

Aandacht voor een zelfvoldane Rutte moest even wachten op het Sinterklaasjournaal van afgelopen 27 november. Samen met mijn jongste kleinzoon bekeek ik dat om zes uur 's avonds. Toevallig of niet, de Hoofdpiet bracht verrassend zowel het 'noodpakket' als 'de defensie' ter sprake. Speels voerde hij een campagne voor een 'pepernotenpakket' dat helaas alleen met lucht gevuld bleek te zijn. Het 'Pietenhuis' was beschikbaar bij gebrek aan kazernes.

Hoe luchtig ook, de bemoeienis van het Sinterklaasjournaal met dit politieke vraagstuk is twijfelachtig. De Hoofdpiet, verkleed als een boven de partijen staande politicus, waarschuwt voor een dreigende ramp: We hebben met z’n allen veel te lang gedacht dat ons niks kan overkomen. Iedereen moet een noodpakket in huis hebben om het sinterklaasfeest door te komen, voor als er iets misgaat. Het is niet de vraag óf er iets misgaat, maar wanneer er iets misgaat.

Zo sluit hij aan bij de demissionaire restanten van de regering Schoof die paniek trachten te zaaien in de sfeer: let op, kijk uit, we zijn in nood, bereid je voor, bij je kampeerspullen zit vast een primus - kijk even of die het goed doet. Overigens, de supermarkten pikken hun graantje gretig mee.

Mijn kleinzoon zat inmiddels al een tijdje voor zich uit te staren: hoe kom je aan zo'n noodpakket, wat zit er in en wie betaalt het? Als wijsneus begon ik over 'de overheid', hij besloot zijn smartphone te gaan bekijken.

Rutte liefkoost Trump

En nu naar Rutte, secretaris-generaal van de Navo - De Noord-Atlantische Verdragsorganisatie. Hij zou de radicaal rechtse autocraat Trump liefkozend 'daddy' noemen. Daarmee is veel gezegd, maar nog niet alles. Een recent interview in de Volkskrant, 20 december 2025, heeft als veelzeggende kop: We mogen Trump dankbaar zijn voor zijn leiderschap. En vervolgens: Ik mag hem graag en heb als premier heel prettig met hem samengewerkt. Wat is het toch een gladjakker, die VVD'er Rutte! Hoe 'hoger' zijn functie, hoe gladder zijn optreden.

De twijfels in de Verenigde Staten over de Navo weerlegt hij met veel 'wens en hoop': Iemand in Wisconsin moet zich wel realiseren dat de Navo er is voor zijn veiligheid in Wisconsin. En dat doet de Navo, want zij zorgt voor een veilig Europa, een veilig Arctisch gebied [Noordpool] en een veilige Noord-Atlantische Oceaan - allemaal cruciaal voor de VS. Zo veel, dat het moeilijk geruststellend is.

Trump kweekt vijanden

Wat Rutte betreft, wordt die veiligheid met name door Rusland bedreigd. Voor Trump gaat dat niet ver genoeg. Op zijn lijstje staan China en Venezuela. Dit Zuid-Amerikaanse land wordt op het water en in de lucht door het Amerikaanse leger aangevallen vanwege de productie en het transport van drugs. En dan te weten dat Trump een super ballroomzaal voor ogen staat die vast niet exclusief voor geheelonthouders bedoeld is.

Eén dezer dagen maakte de Russische minister van Buitenlandse Zaken bekend Venezuela ook materieel te steunen met wapens, 'adviseurs' en economische hulp. Bovendien blijkt een olietanker uit Venezuela 'op weg' naar China door de Amerikaanse marine opgepakt te zijn. Kortom, Trump kweekt vijanden.

Terug naar Rutte. Over de Russische dreiging is hij niet eenduidig. Hij beschrijft zowel 'de last' als 'de lust' die de aanvaller van Oekraïne, de grote vijand, ondervindt.

* Dit jaar heeft Rusland minder dan 1 procent terrein erbij gekregen. Poetin verliest nu 25.000 mensen per maand: dood. En dan geeft hij ook nog 40 procent van zijn staatsbudget uit aan defensie, 200 miljard per jaar.

* Rusland heeft ook veel geïnvesteerd in raketten die vijf maal sneller gaan dan het geluid en daarmee ligt heel Europa binnen het bereik van Moskou. Dus we liggen allemaal op de oostflank.

Bij de ene gelegenheid zal hij 'de last' benadrukken en bij de ander 'de lust'.

Protest

Rutte wijdt geen woord aan het individuele en georganiseerde protest in vrijwel alle Russische steden. Tekenend, ook omdat Poetin en zijn schrikbewind het recht op demonstratie heeft beperkt en regelmatig opgeschort. Wie dit schendt, kan door de politie en soms het leger in elkaar geslagen worden en/of gearresteerd. Mede daarom loopt het verzet via, ook risicovolle, individuele brieven en petities: Nee tegen de oorlog. Niet incidenteel, maar minstens wekelijks. Een sprekend voorbeeld zijn de lange rijen bij een winkel of kantoor, waar een petitie individueel wordt afgegeven. Zelfs bij het leger zijn protesten te horen en openlijke dienstweigering. Wat soms de publiciteit in Nederland haalt, zijn franjes van rechtspraken, al of niet in verband met opsluiting in martelende concentratiekampen.

Ontwikkelingen die vraagtekens zetten bij de initiatieven om tot internationale akkoorden met Poetin te komen. Hij is het gewoon om met twee monden te spreken. Dan weer 'ja', dan weer 'nee'. Veelzeggend is dat een persoonlijk overleg met Trump of een deputatie van adviseurs met veel verwachtingen plaatsvindt. Vol handengeschud in een prachtige zaal, hoogwaardige stoelen en glanzende kopjes en glazen. Wie ernaar kijkt, loopt het risico de loopgraven en de openlijke beenwonden te vergeten.