De hyperfocus op Gaza…

Op zaterdag 14 maart 2026 werd in Amsterdam bij de regenpijp van een Joodse school een explosief tot ontploffing gebracht. Geen doden of gewonden. Nauwelijks materiële schade. Wel immateriële schade. Want een daad van antisemitisme, gericht tegen Joodse Nederlanders, louter vanwege hun jood zijn met het doel hen angst aan te jagen.

Burgemeester Halsema, premier Jetten, minister Brekelmans en anderen spraken hun afschuw uit. Terecht, want Joden in Nederland mogen niet verantwoordelijk worden gehouden voor de wandaden van Israëlische massamoordenaars als Netanyahu. De verwarring van de aanslagplegers is niet helemaal onbegrijpelijk. Want Israël afficheert zich nadrukkelijk als een Joodse Staat. Maar het blijft stupide en abject daar willekeurige mensen met een joodse achtergrond aansprakelijk voor te stellen. Hoe erg het ook is waar Netanyahu en Israël zich schuldig aan maken.

Volgens de Unicef zijn de afgelopen drie jaar in Gaza naar schatting 70.000 mensen omgebracht. Er zijn 20.000 kinderen vermoord. Twintigduizend! Er zijn 40.000 kinderen gewond geraakt. Veertigduizend kinderen die met littekens en soms zonder een arm of been verder moeten. Zo’n 56.000 kinderen zijn één of beide ouders verloren. Tienduizenden Palestijnse kinderen zijn weeskind geworden.

In het tv-programma Goedemorgen Nederland op maandag 16 maart 2026 van omroep WNL werd aandacht besteed aan de explosie in Amsterdam. Niet aan Gaza. Want dat heeft er toch niets mee te maken? Nou ja, dat wil zeggen… Om 08.43 uur werd in dat programma de moeder van kinderen op een Joodse school geïnterviewd. Ik zal haar naam hier maar niet noemen, je weet nooit welke gek zich dan weer op haar wil wreken. Maar, hoe sloot zij haar inbreng af?

“De hyperfocus op Gaza leidt tot polarisatie.”

Hyperfocus op Gaza? Hyperfocus! Kan dat? Hoe kortzichtig, egocentrisch en harteloos kun je zijn.