“Parasieten”

Donderdag 30 juli, Loods24 in Rotterdam: herdenking van de deportatie van honderden joodse burgers. Mannen, vrouwen en kinderen, de meeste hebben het niet overleefd maar zijn gedood in concentratiekampen. Afschuwelijk leed wat generaties doorwerkt in de geesten van nabestaanden.

'Parasieten', 'kakkerlakken', 'ongedierte' werden ze genoemd. Joden, homo’s, gehandicapten, allemaal werden ze ontmenselijkt, dat ruimt makkelijker op dan wanneer je hen als mens ziet.

Een op zich prachtige herdenking voor de slachtoffers van deze misdaad en met name voor alle kinderen die zijn gedeporteerd. Een prachtig monument doet ons herinneren aan de zwarte periode in de geschiedenis.

Het zwarte randje aan de herdenking was de aanwezigheid van de ambassadeur van Israel, Zvi Aviner Vapni. Een hoge vertegenwoordiger van Israel wat een genocide uitvoert jegens de Palestijnen in Gaza en het dunnetjes overdoet op de West Bank.

Burgemeester Schouten van Rotterdam vond zijn aanwezigheid geen probleem, zo ook de organisatie niet. Een deel van de overlevende joodse families vond een veilig huis in Israel, vandaar zijn aanwezigheid.

Er werd niet bijgezegd dat dit veilig voelen gepaard ging met moord, verdrijving en vernietiging.

Tijdens de toespraak van burgemeester Schouten had zij het over gezinnen die niet meer thuis kwamen, geen toekomst meer hadden, werden ontmenselijkt, en vroeg ze om waakzaamheid, onder het motto: iedereen ongeacht waar, heeft recht op veiligheid.

Woorden waarmee zij recht wilde doen 'aan alle stemmen in de samenleving'.

Aan alle? Mensen die onder het motto Nooit meer is nu kwamen demonstreren tegen de schepen die uit 'haar' Rotterdam naar Israel vertrokken met wapens om de Palestijnen af te maken werden met geweld uit elkaar geslagen.

Eigenlijk geldt alles wat burgemeester Schouten zei over de holocaust, ook voor de Palestijnen.

Nee, geen industriële vernietiging van Palestijnen maar het uithongeren, martelen, opzettelijk letsel toebrengen, medische zorg ontzeggen, woningen vernietigen of innemen, zonder proces mensen oppakken en maandenlang vast zetten.

Het bewust doden van artsen, onderwijzers, professoren, intellectuelen in Palestina en Libanon. Niets lijkt te gruwelijk en misdadig te zijn. Het gevangen nemen van Palestijnen, niet tien, nee honderden. Hen in kooien opsluiten, met honden bedreigen, slaap onthouden.

De extreem rechtse minister Ben Gvir wil rondom gevangenissen grachten met krokodillen plaatsen. Hoe gek kun je zijn?

Toch kreeg de ambassadeur van Israël gisteren een daverend applaus, nog net geen rode loper uitgelegd. Voor een zwarte herdenking die geen recht doet aan menselijkheid, die het alleenrecht op slachtofferschap opeist. Meerdere mensen wilden daartegen een tegengeluid laten horen.

De beslissing voor een demonstratieplek werd uitgesteld tot 12 uur, en er werd toen een plek toegewezen waar niemand ons zou zien of horen, op wel een kilometer afstand van de herdenkingsplek, onzichtbaar voor de aanwezigen.

Natuurlijk is of was dit tegen alle demonstratieregels in. Kun je daartegen klagen? 'Tja, het leed is geschied en we gaan natuurlijk ons leven beteren.' Die langspeelplaat kennen we ondertussen wel.

Natuurlijk herkenden mensen enkele activisten, de politie werd geïnformeerd, zelfs de journalist van SBS6 deed een duit in het zakje: ook zij attendeerde de politie op activisten.

Mensen in de omgeving van de herdenkingsplek werden tegengehouden omdat zij een keffiye droegen. Twee opvarenden van de flottila werden uit het publiek gehaald omdat zij een 3 mm breed armbandje droegen met Palestina.

Er waren wat mensen in het publiek die hun plaats afstonden aan ons. Wij vertelden hen dat wij onze rug naar de ambassadeur wilden keren. Een stil protest dus.. Maar omdat de burgemeester een ver van mijn bed plek had aangewezen, voelden sommigen zich verplicht om tijdens de toespraak van de ambassadeur slogans te roepen tegen de genocide.

Het  publiek wat schijnbaar geen probleem heeft met de genocide of apartheid, was gemêleerd: van joodse afkomst, christenen voor Israel of gewone Rotterdamse burgers. De oude vlag van Iran (uit de tijd van de Sjah) en de afbeelding van de Sjah, was geen probleem, ook niet de Israelische vlaggen die men meedroeg. Een vlag die staat voor genocide en niets te maken heeft met het afvoeren van honderden Rotterdammers in Rotterdam.

De aanwezigheid van politie en beveiliging was enorm.

De toespraak van de burgemeester was ten einde, de ambassadeur werd aangekondigd en het applaus klonk nogmaals.

Vooraan draaiden mensen hun rug naar de ambassadeur, achteraan lieten joodse burgers hun T-shirt zien met de tekst “Jews against genocide” “Never again is now”, een T-shirt met Anne Frank en Hind Rajab.

De overige aanwezigen werden woest. 'Schaam jullie!' 'Parasieten!' 'Nazi’s!' 'Landverraders!' 'NSBers!' 'Gooi ze in het water!'

Hardhandig werden mensen verwijderd. Ook al zei je: 'Ik loop gewoon mee', werd je toch mee getrokken en je arm omgedraaid. Burgers hielpen de politie met het afvoeren van activisten, joelden en begonnen te zingen. Activisten de bij de keel werden gegrepen.

Als je voor het internationaal recht bent en je stem laat horen, ben je oud, lelijk, lesbisch, werkeloos, nutteloos, hoer en of slet. U ziet, de woordenschat kent geen grenzen.

Politie die geen dienstnummer wilde geven, politie die het harde optreden terecht vond, politie die te arrogant reageerde, burgers die ver van de plek aan activisten nog een klap wilden uitdelen.

Dit alles omdat je tegen een staat bent die sinds oktober 2023 meer dan 20.000 kinderen heeft gedood in de Gazastrook. Ruim 5000 kinderen waren jonger dan 5, ruim 1000 nog geen jaar oud.

'Mam, moet je niet eens stoppen? Nu heb je een blauwe plek op je arm, maar straks ontvelde knieën ...'

Neeneenee, als parasiet ga ik verder en ik hoop dat ik mij als parasiet vermenigvuldig en velen hun stem met mij laten horen.