Terug naar hoofdinhoud
  • 23 maart 2026

Weekeindje Antwerpen

Jose van Leeuwen

Ik had mijzelf een weekeindje Antwerpen cadeau gedaan. Hotel gezocht en ja hoor, het Leonardo hotel was prima. Midden in de joodse Diamantbuurt en vandaar uit kon je overal naar toe lopen.

Over het dragen van mijn Palestijnse sjaal en watermeloentjes had ik terdege nagedacht. Moest ik dat al dan niet doen en waarom dan wel /niet. Ik koos voor ‘gewoon doen’, onder het motto: een ieder die zich er aan stoort of aanstoot neemt, dat zegt iets over die persoon, niet over mij.

Mooi weekeind gehad. Veel gezien, gelopen, lekker gegeten en van het hotel genoten. In het hotel verbleven ook joodse mensen, mensen in de lobby die zich klaarblijkelijk verveelden, mannen in een apart zaaltje die aan het lunchen waren.

Op straat liepen veel orthodoxe joodse mensen, vrouwen met kinderen in alle leeftijden, vrouwen in het zwart die niet op of om keken, kinderen in traditionele kleding die je van de stoep af reden met hun fietsjes/stepjes, mannen die het zelfde deden zonder je ook maar een blik te gunnen. Jongeren die op een bank lagen of zaten te eten, ook zij keken niet op of om. 

Wat raar!

Ik hoor de Vlaamse Geert Wilders, Bart de Wever, niet gillen dat dit absoluut niet de bedoeling is. Dat je moet integreren, de taal van de meerderheid moet spreken, naar gemengde scholen moet gaan en contact moet hebben met de samenleving waarin je 'een vreemde' bent. Ik hoor het hem uitschreeuwen:

Dit kan toch niet? Waarom laat Europa dit toe, wie keurt dit goed en wie controleert hier het onderwijs op haatdragende, vrouw- en homo-onvriendelijke teksten?

Heb in Antwerpen trouwens ook geen protest tegen de oorlog in het MO gezien, geen Palestijnse vlaggen, geen stickers met teksten als ‘stop de genocide’. Niets van dat alles.

Ik was benieuwd naar hun mening over de oorlog tegen de Palestijnse bevolking, de bombardementen op Iran en Libanon. Maar in het hotel en daarbuiten gaven de ultra orthodoxe joodse burgers je niet de kans om een gesprek te beginnen. Geen oogcontact, niets. Helemaal niets.

Voelen zij haat, verdriet, mededogen? Of helemaal niets?

Diamantbuurt, je bent je mooie naam niet waardig.