23 mei 2022

Het bankje in de zon, de borst en de moord

Arthur Graaff

Een bankje voor het ziekenhuis, zonnig weer, ochtend. Er zit al een oudere vrouw, ik ga erbij zitten en maak een praatje. Ze heeft één kruk, lijkt opgewekt en praat graag terug. We hebben het over bierbuiken - het bankje staat pal bij de in- en uitstapplaats . De vrouw snapt dat verschijnsel net zomin als ik. Even geen oorlog, politiek, woningnood of toeslagen - zonder opzet overigens.

We kwamen opeens te spreken over 'me too' - ik vertelde iets over een vrouw met een mooie jurk in een praatprogramma de dag ervoor, een feministe die echter mild en soepel overkwam. De vrouw vertelde vrij plotseling dat ze zelf 'me too' ook een keer had meegemaakt, toen zij rijles had op haar 18de. Haar leraar legde opeens zijn hand op haar borst. Toen heeft ze hem de auto uitgeduwd en het aangegeven. Hij kreeg een berisping. Het moet ongeveer in 1970 geweest zijn. Toen haar man voorreed en ze was ingestapt, zwaaide ze opgewekt. Ik zwaaide vrolijk terug.

Vrij snel kwam een nieuwe oudere vrouw erbij zitten. Ook al vriendelijk. Er zaten wat kleine pleistertjes bij haar ooghoeken. Ik vroeg of ik er wat van mocht weten - een ooglidcorrectie. Ze zag eerst steeds minder, maar nu niet meer. Het was wel pijnlijk geweest, maar prima verlopen. wat het volgende toen naar boven bracht, weet ik niet meer, maar ze vertelde plotseling dat haar dochter haar schoonzoon had laten vermoorden door een nieuwe minnaar.

Wat???

Jazeker. Die dochter had toen een zoontje van 3 en een dochtertje van 6. De politie kreeg het door en arresteerde de overspelige moeder. Justitie wilde de kinderen naar een tehuis doen, maar oma en opa namen hen in huis. De moeder kreeg een lange gevangenisstraf.

Ik vroeg hoe het met de kinderen gegaan was: prima! - zei de oudere vrouw - ze had intussen al kleinkinderen. Haar man kwam net voorrijden en ze maakte het verhaal af terwijl ze opstond en naar de auto liep. Toen haar dochter na jaren uit de gevangenis kwam, pleegde ze zelfmoord. Daarop zeiden de twee kinderen allebei dat ze erg opgelucht waren... ook deze vrouw zwaaide uit de auto nog even naar me.

Een zonnige ochtend in mei. Een bankje voor het ziekenhuis. Wat kletsen over ditjes en datjes met totale vreemden.


Recente blogs