• 02 maart 2010
    Surveillancestaat

Stemrecht kopen

Hans de Bruin

Goed ik geef toe, het is mijn eigen fout, maar dan nog....

Net voor het weekend rolt er een folder van de gemeente DH in mijn brievenbus dat ik een geldig ID-bewijs nodig heb als ik wil gaan stemmen. Oh, shit ja flitst het door me heen, even kijken en ja hoor mijn ID is twee weken verlopen. En in die folder staat dat opnieuw aanvragen vijf werkdagen duurt. Dat red ik dus niet meer: ik mag niet stemmen en dat terwijl ik iedereen om me heen vraag om vooral te gaan vanwege die krankzinnige PVV’er Sietse Fritsma. Er dreigt een drama in Den Haag. Elke stem op links is noodzakelijk.

Ik ga het toch maar proberen. Woensdag zijn de verkiezingen.  Maandagmiddag snel ik na m'n werk naar de fotograaf voor verse pasfoto’s, maar ben ik te laat voor het gemeentehuis. Vandaag op dinsdagmorgen spoed ik me opnieuw naar het gemeentehuis. Bij de receptie vraag ik aan de baliemedewerkster of ze denkt dat ik toch wel mag stemmen met die verlopen kaart. Ja, denkt zij, het is nog maar net twee weken, dus het zou moeten kunnen. Met enige hoop wacht ik vervolgens tot mijn nummer aan de beurt is. Ik herhaal mijn vraag: “mag ik toch stemmen?”
“Neen” is het onverbiddelijke antwoord van de dienstdoende ambtenaar.
“Ja maar” reposteer ik “het is maar net twee weken. Vroeger mocht je paspoort vijf jaar verlopen zijn.”
“Neen, het staat zo in de kieswet, dat had u kunnen weten en u heeft toch ook bericht gehad twee maanden geleden.”
“Neen” zeg ik nu op mijn beurt “dat heb ik niet gehad, echt niet! En het betekent dus dat ik niet kan stemmen.”
“Ja, helaas voor u.”
“Tenzij ik dus extra betaal voor een versnelde procedure?”
“Ja, dan heeft u morgen een nieuw pasje en u kunt tot negen uur stemmen. Dat kost dan wel € 41,-- extra”
“Nou mooie boel: stemmen kost dus geld tegenwoordig. Dan zijn we weer terug in de negentiende eeuw. Dat slaat toch nergens op.”
“Ja maar u moet zich kunnen identificeren en uw pasje is verlopen.”
“Oh, dus nu ben ik niet meer wie ik ben. Maar wie ben ik nu dan? Ik kom hier met een verlopen pasje en u gelooft zomaar dat ik ben wie ik zeg te zijn, maar op het stembureau geloven ze dat weer niet. Het gaat dus echt alleen maar om geld. Ik kom hier dus nu stemrecht kopen als ik meer betaal. En ik wil stemmen om de PVV tegen te houden en dat kost me dus € 41,-- extra”.
“Ja, als u dat zo ziet, inderdaad.”
“Nou doet u dan maar die versnelde procedure.”
“Dat is dan 83 euro.”
“Dat is dan een dure stem” brom ik verbolgen, maar het is me het wel waard.”
“Mag ik dan nu ook uw vingerafdrukken?”
"Ook dat nog ......"

En zo werd ik op deze dinsdagmorgen ook nog als crimineel ingeboekt in een systeem dat na morgen wellicht door een zooitje rechts-extremistische PVV’ers wordt beheerd. Maar morgen om half elf kan ik mijn nieuwe ID-kaart halen en stem ik zo links als maar kan.