maart 2018

Hallo Catalonie!

vrijdag, 30 maart 2018

Als je op de vrijdagmiddagborrel of een verjaardag het gesprek brengt op de kwestie Catalonie is sprake van meewarige vermoeidheid. 'Wat moeten ze toch met onafhankelijkheid. In Spanje zijn ze de rijksten. Wat willen ze nog meer'. 'Laten ze een voorbeeld nemen aan de Friezen die hun nederlaag tegen ons waardig dragen'. 'Ze vechten tegen windmolens want alles wordt  tegenwoordig toch geregeld vanuit Brussel, dus wat zeuren ze over Madrid. Daarbij is Spanje een democratie net als wij, met zo'n leuk koningspaar'. 'Het zijn de verlangens van een kleine minderheid. De meerderheid wil gewoon bij Spanje blijven'. Dat is wat je hoort en, niet verwonderlijk, wat je leest.

Links op en aan de snijtafel

zondag, 25 maart 2018

Het feest van de democratie van 21 maart 2018 was somber, helemaal na de zich troostende en vrijpleitende verliezers. Eén lichtpunt: de verwerping van de sleepwet. Democratisch gerechtigd, voorzien van een kattebelletje, zal Rutte het hem onwelgevallig advies naast zich neerleggen om opnieuw de tijd te laten werken. Dat is wat hij met zijn 'doen' bedoelde in die eindeloze verkiezingsspot. Best een verrassing als Rutte deze keer woord houdt. Ministers en andere partij coryfeeën mogen liegen en bedriegen, regeren doet hem goed. Alle reden om zijn coalitie consequent en hinderlijk lastig te vallen met de wet die ongerijmd het privéleven veiligstelt door verruiming van de onzichtbare staatscontrole.

Het geklungel van Ollongren

donderdag, 22 maart 2018

De regeringsdeelname van D66 doet de democratie geen deugd. Vooral Kajsa Ollongren, vicepremier en minister van Binnenlandse Zaken, lijkt het wantrouwen dat toch al heerst jegens Den Haag flink aan te willen moedigen. Ze kwam met een amper onderbouwd verhaal over nepnieuws en vond dat de EU desinformatie moest ‘ontmaskeren’ en bestrijden, schijnbaar zonder zich af te vragen of zoiets wel een (supra-)nationale taak moet zijn. Dat het bureau dat de EU daartoe heeft opgericht, meteen ook legitieme media – waaronder Radio 1 en De Gelderlander – onder de nepnieuwsverspreiders rekende, deed haar argumenten geen goed.

Kanttekeningen bij het Amsterdams Joods Akkoord

vrijdag, 16 maart 2018

Twaalf partijen die meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen hebben op 6 maart het Amsterdams Joods Akkoord getekend. Daarin staat onder meer hoe zal worden opgetreden bij antisemitische incidenten in de stad. ChristenUnie, D66, PvdA, VVD, GroenLinks, SP, CDA, SGP, Forum voor Democratie, Ouderenpartij, 50Plus en de Partij voor de Dieren zijn de ondertekenaars. Aan de raadsverkiezingen in Amsterdam doen 28 partijen mee. Een simpele rekensom leert dat er dus 16 partijen zijn die het akkoord niet hebben ondertekend. In de pers worden alleen Denk en BIJ1 genoemd, zij ondertekenden niet.

Als boze witte man…..

dinsdag, 13 maart 2018

Ik kan het niet ontkennen, ik ben een boze witte man. Begrijp me goed, over mijn eigen leven en mijn eigen omgeving ben ik best wel tevreden, maar over een heleboel dingen kan ik me ontzettend boos maken. Deze week weer: die Hamers van de ING, die zomaar 3 miljoen per jaar binnen zou gaan harken als het aan die van der Veer lag. Van der Veer notabene, die de baas van Shell was Die al decennia wist dat hij met zijn olie het klimaat naar de knoppen hielp, maar toen zijn mond dicht hield. Die zomaar in de datsja van Poetin zat te konkelfoezen terwijl Halbe Zijlstra daar niet bij mocht zijn. Die Zijlstra trouwens, ook al zo’n oetlul, net als zijn vrind Rutte met zijn ‘hard werkende Nederlanders’. Boos word ik er van, heel boos.

Bob Smalhout

zondag, 11 maart 2018

Iemand voor wie een biografie veel te veel eer is, denk je na het lezen van eenderde van Gesprekken in de middag. De hagiografie door Nanda van der Zee 1) stamt uit 2008 en het huwelijk van Smalhout en zijn biografe gloort dan al aan de einder 2).
Een faktor die het lezen ook niet vergemakkelijkt is dat het boek verscheen bij Uitgeverij Aspekt. Het meestgebruikte leesteken is daarom het uitroepteken, het nawoord van de auteur begint volgens de inhoudsopgave op pagina 309 maar in werkelijkheid op 301, iets is een hinderlijk aantal keren gebeurt ipv gebeurd en woorden als tegenstander en vastberaden worden opeens gekloofd in tegen stander en vast beraden.

Op het scherpst van de schede

donderdag, 8 maart 2018

In Frankrijk, waar ik al jaren woon, is de me-too discussie net als waar dan ook een belangrijk en serieus item. Zoals iedereen heb ik er m'n hoofd over gebroken. Ik ben een man en heb vanaf het begin gemengde gevoelens gehad bij deze discussie. Wat kan nog, wat kan niet meer. Je wordt er onzeker van. Je voelt je er onbehaaglijk bij. Want, zo was mijn redenering, en zo is hij nog steeds: het gaat hier om seksualiteit. En seksualiteit is een dermate open terrein, zo fundamenteel, van zoveel kanten te benaderen, dat een algemene veroordeling van de mores niet legitiem is. Mijn belangrijkste argument was (en is nog steeds) het volgende.

Pleidooi voor communisme: VERZET! van Gustaaf Peek

zaterdag, 3 maart 2018

Het communisme mag zich tegenwoordig niet al te populair wanen. Daar zijn wel wat redenen voor. Stalin, Mao, Pol Pot, Mengistu en vele anderen hebben er een afschuwelijk potje van gemaakt. Recent verschenen er op de Nederlandse markt nog eens twee boeken die menige (oud-)communist ernstig te denken gaven. Het autobiografische Raadselvader van Jolande Withuis en het biografische Selma van Carolijn Visser. Over respectievelijk een communistisch gezin in Nederland en een gezin in communistisch China. Maar de herdenking van 100 jaar Oktoberrevolutie in Rusland liet zien dat er desalniettemin veel interesse is in de geschiedenis van dat communisme. En nu heeft Gustaaf Peek het nota bene voor het, nou ja, ‘een’ communisme opgenomen!