maandag, 22 februari 2021

Je interviewt Thierry Baudet en je komt niet verder dan lullige vraagjes op kniehoogte. Je kijkt in die camera alsof je zojuist met een diploma van de moedermavo bent toegerust. Je komt voor de camera fake klaar in een ouwe volkswagenbus en gaat blijmoedig in op de vraag waarom je dat deed…

Welkom in de polder, waar de slimste mens de olijke oogopslag van Maarten van Rossum heeft, en Andre van Duin ons straks voorleest uit Lou de Jong. Is het de corona die ons het ijle laagje waardigheid heeft ontnomen? Is het ons in de loopgraven allemaal een rotzorg of we straks met een verzorgde kop of baard in het massagraf terecht gaan komen?

Hoe komt het dat we opeens allemaal Kaaskop heten en geen pseudoniem meer bedenken om onder de schaamte uit te komen? Emma Wortelboer, Eva Vlaardingerbroek… het voelt alsof je na hun voornamen een oude deur open trekt en een fietsenkelder aantreft. Schimmel heet het ware virus. Op plekken die ik hier even niet wil benoemen…

Het zijn typetjes, ze zijn het speelgoed van de cabaretier die zichzelf en zijn publiek niet serieus wenst te nemen. Van Duin heeft ze denk ik allemaal wel een keer gespeeld, in zijn honderdjarige loopbaan. Soms denk ik dat Baudet niet bestaat en een creatie van het Theater van de Lach is… Maar dat is schone schijn: in de rauwe werkelijkheid is Van Duin de joker van de Verneinung die hier 4 mei heet.

We hebben het nu allemaal gezien en gehoord, en over ons laten gebeuren. De oorlog werd gereduceerd tot een enkele voorjaarsavond naast een fallussymbool op de Dam, de getuigenverslagen van Auschwitz en Bergen-Belsen maakten op het spreekgestoelte plaats voor de nazaten van Engelandvaarders.

En daarna, omdat na de dood de ontluistering volgt, kwamen in de nieuwe eeuw de nazaten van de collaborateurs. Omdat de slimsten onder ons van mening waren dat we nu ook klaar waren om 'hun verhaal' te horen. Zuigen, buigen en breken werd inclusief gedrag. De lafaarden van Srebrenica ontvangen een bonus, en sluiten straks aan op de Dam…

Andre van Duin, die feestneus des vaderlands... Ik denk dat ie op 4 mei terugvalt op zijn beroemdste en makkelijkste creatie, Willempie, met de bromfietshelm op het koppie, uit de tijd dat dwergwerpen-zonder-helm nog in Studio Sport werd vertoond en Andre’s homosexualiteit-met-condoom iets was voor vijftig vierde mei’s verder…

Hij zal 'onze' Willempie imiteren, daar onder de vaandels en naast de kransen. Die is inmiddels staatshoofd geworden, weliswaar zonder die helm op zijn kruin, maar wel nog steeds met die tekst die alles over hem en ons zegt…:

Willempie hoor je overal
Willempie is een raar geval
'k Geloof dat niemand weet, hoe of ik heet, maar 't kan me niet schele
"Willempie!" roepen ze me na
"Willempie!" waar ik ga of sta
Ik heet Wim, meer niet. Maar wie me ziet roept toch steeds weer Willempie.

Ik weet nog noe dat ik geboren ben, 't is jaren t'rug
Dat was een hele toestand want ik was niet al te vlug
En toen ik eindelijk daar was kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik


In heel het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben,
hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in een straat of op een plein,
dan roepen ze "Hé Willempie!", wat zou dat nou toch zijn?


Eva Bardi