Wij, de staat en het coronavirus

donderdag, 26 maart 2020

Alles ging relatief haar neoliberale gangetje, voordat corona ons kwam begroeten. Rutte was gewoon rustig bezig met de afbraak van dit land en van onze levens, en linkse bewegingen waren met elkaar bezig. Onderling ruziënd, over arbitraire onzin.

Nu er een crisis is, dreigen miljoenen mensen in de problemen te komen. Links kan er niet zoveel aan doen, kan er niet op responderen. Men kan artikelen plaatsen. Maar men kan natuurlijk niet een alternatief bieden. Men kan theoretiseren, maar niet responderen. Ik neem het hen niet kwalijk.

Dit bewijst maar weer: we moeten het op een of andere manier écht zelf gaan oplossen. Voorbij de SP én voorbij de Vrije Bond en voorbij Konfrontatie. Voorbij partijen en organisaties.

Arbeiders, ZZPers, kleine ondernemers. Al die mensen, die in precaire posities verkeren. Deze mensen hadden veel eerder de handen in een moeten slaan, om op dit soort situaties voorbereid te zijn. Zodat we er direct op konden antwoorden.

De linkse partijen/bewegingen doen het niet, ze willen het niet en als ze het wel willen, dan kunnen ze het niet. Rutte is natuurlijk alleen maar bezig met de multinationals, de banken, Schiphol en de vrinden.

Wat had er dan moeten gebeuren? Twee dingen.

We hadden buitenparlementaire samenhang moeten genereren, tussen ZZPers, arbeiders en winkeliers,binnen een soort syndicalistisch format. Dit had moeten gebeuren voordat de ziekte uitbrak.

Alsook:  een lockdown van onderaf. Die hadden de mensen aan moeten gaan. Een lockdown gebaseerd op een collectief inzicht, niet gebaseerd op orders van bovenaf. Een spontane lockdown, niet een geforceerde lockdown.

De staat gaat nu de grote bedrijven redden en de rest mag stikken. Dus moeten die mensen die van de staat mogen stikken, zich op een of andere manier organiseren. Zodat ze los van die staat verder kunnen gaan met hun leven.

Nayako Sadashi