vrijdag, 9 oktober 2020

Kapitalisme is sado-masochisme. De staat is sado-masochisme. Deze samenleving is een sado-masochistische samenleving. Sadist/masochist, de SM-setting, het is een dualisme dat we vaak zien terug komen.

Wat zijn dan die sado masochistische relaties in deze maatschappij? Ik geef wat voorbeelden.

Baas/loonslaaf. Rechter (en boa)/burger. Uitzendbureau/Polen. Huisjesmelker/uitgemolkenen. Pooier/prostituee. Crimineel/afhankelijke junkie. 

Er is niets mis met SM, mits mensen er zélf voor kiezen. SM waar niet voor gekozen wordt is immers seksueel geweld. Ik denk dat het kapitalisme dat we nu ervaren SM is, een sadomasochisme van de economische wereld. Maar niet een sadomasochisme waar we voor kiezen. Het is dus een gedwongen SM-setting. Dus een vorm van geweld.

Er is niets mis met kapitalisme, als je ervoor kan kiezen. Als er geen alternatieven zijn, is het geen keuze. Je groeit op binnen een keurslijf van staat/kapitaal. Je kan het niet kiezen, dus is het niet legitiem.

Ik sprak eens een kapitalist. Hij zei: 'Ja, ik behandel mijn mensen slecht, maar zij zouden hetzelfde toch met mij doen. Als jij bij mij in dienst zou zijn, zou ik je niet goed behandelen (dat gaf hij eerlijk toe) maar jij zou toch hetzelfde met mij doen.'Dat is wat hij zei, met enige verbetenheid.

Is dat zo ? Nee. Ik ben totaal niet geïnteresseerd in hem. Ik zie mijzelf niet als iemand die met hem in concurrentie is. Zo ziet hij mij blijkbaar wel. Als 'een concurrent'. Daar vindt dus een frictie plaats. We verwachten allebei iets anders van elkaar. Hij ziet mij als een vijand, die hij moet overwinnen. Ik zie hem eigenlijk sowieso niet staan. Hij is lucht voor mij. Ik zie willekeurige mensen niet als vriend en niet als vijand/concurrent. Ik zie ze gewoon niet. Ik kijk door ze heen.

Je kan dus aan SM doen, als je er écht voor kiest. Zo kan je ook aan kapitalisme doen, als je er écht voor kiest. En de voordelen/nadelen tegen elkaar kan afwegen. Dat heb ik voor ogen, als ik denk aan échte vrijheid. Een libertaire orde, waarin je daadwerkelijke keuzes kan maken. Vooralsnog is dat toekomstmuziek. Ik schets je alleen hoe ik het voor ogen heb en wat mijn problemen zijn met de huidige orde.

Nayako Sadashi