Een smerig verhaal...

zondag, 29 januari 2012
Auteur
Bas van der Plas

Het lichaam van de patiënt Holland werd met ernstige crisisverschijnselen per brancard de polikliniek binnengebracht. Een operatietafel was in allerijl in gereedheid, maar het dienstdoend medisch team vond het stellen van een diagnose vooraf natuurlijk noodzakelijk. Waardoor wordt een acute crisissituatie veroorzaakt?  

Het onderzoek werd geleid door professor Karl, met assistentie van dokter Friedrich en zuster Rosa. Nadat patiënt Holland geheel van de rood-wit-blauwe kleding was ontdaan volgde een minutieuze bestudering van het lichaam. Oppervlakkig gezien was er weinig aan de hand, maar na enig speurwerk constateerde professor Karl een blauwe algvorming rond de anus.

Chlorophyta liberalis,'' riep de professor enthousiast. In gewoon Nederlands: de liberale algvorming, een door de kapitalismebacterie veroorzaakte ernstige aandoening die vooral in liberale regeringsperioden niet te stuiten is. Het was het begin van een diagnose. Maar ook werd geconstateerd dat tezelfdertijd uit de anus een bruinachtig vocht sijpelde. Zuster Rosa ving het op in een reageerbuisje dat snel naar het lab werd gebracht voor een analyse.

Na twintig minuten reeds kwam een telefoontje uit het lab binnen: 'Enterokinase fascisowilderae', oftewel darmvocht van het bruine gedoog gedachtegoed. Professor Karl keek bedenkelijk, nu nam de crisis toch ernstiger vormen aan. In zijn grijze cellen zocht hij naar een therapeutisch middel door beide diagnoses met elkaar te combineren.

Zijn denken werd echter verstoord door een wilde kreet van dokter Friedrich die de patiënt Holland nader bleef onderzoeken. Professor Karl veegde zijn bril schoon waarop wat bruine spetters waren gekomen en keek vol afgrijzen naar zijn medische collega. Dokter Friedrich lichtte het scrotum van de patiënt wat op en wees naar de groene uitslag rondom. “Morbus ignis scrotae,”stamelde hij. Jawel, christelijke zakbroei. Ook dat nog. Een zeer zeldzame coalitie van ziekteverschijnselen hadden dus de patiënt Holland in een uitzonderlijke crisissituatie gebracht.

“We zullen ons moeten beraden op een adequate therapie,” zei professor Karl tegen zijn medisch teamgenoten. Hij pakte enige dikke boekwerken uit de kast en begon te bladeren. Fijn boekstof vulde de ruimte en zuster Rosa zag visioenen van haar elektronische boeklezer die ze met Sinterklaas in haar pump had gevonden. Ook dokter Friedrich liet zich niet onbetuigd en bladerde driftig door de ingebonden jaargangen van het tijdschrift 'Capitalist medical diseases'.

De ervaren professor Karl was echter de eerste die een verwijzing vond die op de patiënt Holland van toepassing kon zijn. In een artikel uit 1917 van professor Oeljanov, getiteld “Zakbroei, alggroei en bruin drab als het hoogste stadium van kapitaalonwelzijn” bleek een soortgelijk ziektebeeld besproken. Professor Karl liet zijn ogen over de letters gaan alsof hij in een laatste etappe van de Tour de France zat en na een snelle lezing van het hele artikel wist hij de oplossing voor de patiënt Holland. “We moeten onmiddellijk naar de Hondsbossche Zeewering bellen,” zei hij beslist.

De andere leden van zijn medisch team keken hem niet begrijpend aan. “Ja, die Hansje Brinker moet zo snel mogelijk zijn vinger uit de dijk halen. De enige redding voor onze patiënt is de hele boel onder laten lopen, dan komt er voorgoed een einde aan deze crisis...”.
(Wordt vervolgd met de mededelingen van Rijkswaterstaat).

Bas van der Plas