zaterdag, 15 augustus 2020

Terwijl Willem Engel des Doods in Rotterdam al knuffelend predikt dat
‘we in bezet gebied leven’ pleegde de 14-jarige uit Syrië gevluchte Ali
Ghezawi zelfmoord in een AZC
omdat hij het land uitgezet dreigde te
worden. Zijn toekomst werd van staatswege vernietigd. De jongen wilde cardioloog
worden.

De viruswaanzinnige Engel des Doods zal het niet interesseren, net zo
min als het Rutte wat kan schelen, of Dijkhoff en onze huidige
deportatieterrorist Ankie Broekers-Knol. Die kijken in het geheel niet
om naar vluchtelingen, behalve als het over deportaties gaat. Engel
heeft meer met de overheid gemeen dan hij denkt.
Als Engel het heeft over ‘bezet gebied’ gaat het dus niet over
vluchtelingen, over oorlog en vervolging. Nee, hij komt op voor het
dieptrieste lot van anti-vaxxers, aluhoedjes, en allerhande andere
esotherische witte wanna-be hippies die geen zin hebben om wat afstand
te houden. Ja, onze dappere vrijheidsstrijder komt op voor de
egoïstische Neederlanders die het vertikken om uit solidariteit met
zwakkeren in de samenleving een mondkapje te dragen. Wat een held! Samen
optrekkend met allerlei extreem-rechts tuig zoals Ben van der Kooi eist
hij de vrijheid om anderen in gevaar te brengen op. En niet alleen die
vrijheid zelf, maar ook de vrijheid van meningsuiting om het verspreiden
van dat gevaarlijke virus te promoten. Het gaat hand in hand met al die
mensen die vinden dat zwakkeren in de samenleving ‘dor hout’ zijn dat
wel dood mag. Het is zo fascistoïde als de pest.. eh.. of corona? Als
het je niet bevalt, dan blijf je toch lekker thuis?

Ja, dat is pas vrijheid! Geen mondkapje hoeven dragen! Tijdens dezelfde
demonstratie in Rotterdam afgelopen week presteerde Engel des Doods het
ook om te stellen dat “de vergelijking met de Jodenster al gemaakt is en
we daar niet ver vanaf zitten”. Wat een leed toch allemaal. Wat een ellende voor al die klagende zielenpoten die geen dag zonder feestje kunnen en graag in de
slachtofferrol gaan zitten en alle aandacht naar zich toe trekken.
Intussen worden afgewezen vluchtelingen in dit land opgejaagd omdat ze
geen verblijfspapieren mogen hebben en daarom op straat moeten leven.
Voor hen is dit hele land een groot bezet gebied waarin ze zich schuil
moeten houden. Maar dan echt. Uiteindelijk belanden velen van hen in de
grensgevangenis op Rotterdam Airport.

Wil je vrijheid eisen, ga dan daar staan waar vluchtelingen voor
onbepaalde tijd worden opgesloten en eis met je privilege de vrijheid
van hen op. Wil je de held uithangen? Zet dan daar een grote bek op en
ga in de weg staan van deportaties. Durf het te zeggen: Daar staat een
concentratiekamp: een plek waar mensen worden verzameld om hen te kunnen
deporteren. Daar zitten mensen die dubbel worden getroffen door corona
omdat de staat hen als paria’s behandelt, als derderangsburgers. Niet
eens als burgers feitelijk, maar als afval.

Het meldpunt vreemdelingendetentie meldt regelmatig wat daar allemaal
gebeurt. Zo zit daar momenteel een man al 11 maanden in een isoleercel.
Laat dit even tot je doordringen: 11 maanden in een kale cel met niets meer dan een
scheurhemd aan op een matrasje, zonder afleiding. 11 maanden alleen even
een uurtje daaruit om in een kooi te luchten. 11 maanden!
In de grensgevangenis is namelijk het zitten in een tweepersoonscel de
norm. Nog altijd, ook in coronatijd. Het is een potentiële
besmettingshaard. Je kunt erop wachten. De man in de isoleercel wil niet
in zo’n krappe tweepersoonscel en dus wordt hij aansluitend telkens
opnieuw gestraft met twee weken ‘iso’. Een klaagschrift en
daaropvolgend beroep zijn ongegrond verklaard. De Neederlandse staat
mag dus 11 maanden en meer iemand psychisch ernstig blijven martelen en
geen haan die er naar kraait. Zijn vrijheid telt niet.
Ook de vrijheid van al die andere opgesloten vluchtelingen daar, laat
staan hun gezondheid, telt niet.

Afgelopen week is gebleken dat daar eerst een bewaker en nu een
gevangene het virus heeft opgelopen. Die man in de iso heeft dus groot
gelijk die tweepersoonscel te weigeren. In die tweepersoonscellen zitten
ze nu met deze hitte 23 uur per dag opgesloten.  Dat is lockdown. Echt
lockdown. Al die verwende nesten die klagen over de niet-zo intelligente
lockdown tijdens het hoogtepunt van de coronacrisis hebben werkelijk
geen idee. En waarom zitten die vluchtelingen daar in lockdown? Om hen
te kunnen deporteren, ook al kunnen er op dit moment door de pandemie
helemaal geen deportaties plaatsvinden.

Vrijheid, degenen die er het hardste om schreeuwen, hebben er het meeste
van. Opgesloten vluchtelingen kun je niet horen door de muren en hekken
en tralies heen. Ze zijn onzichtbaar en onhoorbaar gemaakt. En wie je al
helemaal niet hoort, zijn degenen die dagelijks door de Europese en
Neederlandse schrijftafelmoordenaars, van grensterreurdienst Frontex aan
de buitengrenzen van Fort Europa tot Ankie Broekers-Knol en haar
ambtenaren van de IND en de Dienst Terreur en Verrek, van het leven
worden beroofd omdat ze een beter heenkomen zoeken. Ali Ghezawi is er
daar een van. Tot wanhoop gedreven maakte hij er een einde aan. Zijn
ouders worden straks zonder hem het land uitgegooid. Heeft zijn leven er
ooit wat toe gedaan?

We moeten de strijd voor vrijheid opeisen en hoorbaar helpen maken voor
mensen die het daadwerkelijk nodig hebben: slachtoffers van vervolging,
oorlog, wapenhandel, staatsterreur, racisme, kolonialisme en
kapitalisme. Mensen die gevangen zitten, letterlijk en figuurlijk, in
dat web van grenzen, hekken, staten en systematische schending van
mensenrechten en vluchtelingenverdragen. 
Als we het over vrijheid hebben, hebben we het over de vrijheid van een
ieder. Niet alleen die van enkele doorgeslagen complotten- en
virusverspreiders die de vrijheidsstrijd claimen voor hun eigen
individuele gemakzucht en gewin. De strijd voor vrijheid is er juist een
tegen het egoïstische ikke-ikke-en-de-rest-kan-letterlijk-stikken.
Vrijheidsstrijd is een kwestie van solidariteit.

Vergeet Ali Ghezawi niet. Noem zijn naam. Refugee lives matter.

Joke Kaviaar