dinsdag, 10 november 2015
Auteur
Bas van der Plas

Er bestaat zo'n prachtig woord, dat in bijna iedere taal herkenbaar is. Een woord dat schitterende  beloften inhoudt, waar verwachtingen zich gaan ontpoppen. In het Nederlands is het 'democratie'.  Het woord wordt te pas, maar vaker nog te onpas, ingezet als het om beoordelingen van landen gaat. Nee, natuurlijk gaat het dan nooit om het eigen land, daar is 'democratie' uiteraard vanzelfsprekend.

'Syrië' is het land dat opeens vrijwel iedereen in Europa in elk geval van naam kent. Het land dat het middelpunt is geworden van een strijd over de ruggen van de eigen bevolking. Het land dat een recordaantal vluchtelingen voortbrengt. Het land waar de Russische Federatie cum suis en de Verenigde Staten cum suis hun geopolitieke ambities uitvechten.
Het begint met een burgeroorlog, met ISIS, met Al-Nusra, aangevuld met huurlingen en oorlogsvrijwilligers uit tal van landen. En dan grijpt Rusland in op verzoek van de regering van Assad. Om te voorkomen dat ISIS en Al-Nusra het land overnemen en overgaan tot het doden van alle niet-soennitische inwoners, christenen, koerden, druzen en alevieten, wat nog eens zal leiden tot miljoenen vluchtelingen.

De stappen van Moskou worden in de VS met argusogen gevolgd en inderhaast verandert Washington het beleid ten aanzien van het Midden-Oosten en nu zullen Amerikaanse grondtroepen doelen aanvallen in Irak en Syrië en zal de Amerikaanse luchtmacht in beide landen gaan bombarderen. Er is geen twijfel over mogelijk wat heeft geleid tot deze verandering en de opheffing van Obama's 'geen laarzen op de grond'  beleid: het ingrijpen van Rusland. 
De Amerikaanse minister van Defensie, Ashton Carter, maakte de volledige omkering van het beleid bekend in de Senaatscommissie voor de strijdkrachten. Deze oorlogsplannen hadden niet de steun van het Amerikaanse Congres, noch van de VN-Veiligheidsraad of van de Syrische regering. De Amerikanen voeren wederom een illegale oorlog!
Deze nieuwe grondoorlog zal worden uitgevoerd onder de vlag van de Congresresolutie die de jacht op de daders van de aanslagen van 11 september opende. Carter heeft toegezegd: "We zullen niet terughoudend zijn in het ondersteunen van partners die aanvallen op ISIS uitvoeren of we zullen dergelijke missies rechtstreeks uitvoeren, hetzij door luchtaanvallen of door directe actie op de grond.” “De verwachting is dat we onze luchtaanvallen gaan intensiveren, onder meer door de inzet van extra vliegtuigen van de VS en de coalitie om ISIS nog krachtiger te kunnen aanvallen," vervolgde hij. Carter zei ook dat de strijd tegen IS zich nu vooral op Raqqa zal concentreren, de stad die IS in Syrië tot hoofdstad heeft benoemd, en op Ramadi, de hoofdstad van de provincie Anbar in het westen van Irak. En over doelen op de grond zei Carter: “Als we ze eenmaal hebben opgespoord dan is geen enkel doel buiten ons bereik." Amerikaanse grondtroepen zullen worden ingezet om de 'lokale islamitische krachten' te ondersteunen. En nogmaals: geen van deze plannen hebben de steun van de Syrische regering, want die is in feite het voornaamste doel van de wijziging in het beleid van de VS en, zonder twijfel, van zijn bondgenoten in de zogenaamde coalitie.

Er bestaat dan ook niet de minste twijfel over dat wat de VS vandaag doet en zegt de meelopers in de coalitie morgen zullen doen en zeggen. Er is al een overeenkomst gesloten tussen de VS, Saoedi-Arabië en de Golfstaten om alle terroristische groepen die vechten tegen de regering van president Assad te bevoorraden, als onderdeel van de nieuwe 'strategie'.

Na de aankondiging van de komende Amerikaanse grond- en luchtaanvallen kwamen de imperialistische machten en hun bondgenoten, plus Rusland en nu ook Iran bijeen in Wenen. De VS doen president Assad een 'aanbod dat hij niet kan weigeren': hem wordt nog toegestaan zijn regering te ontbinden en dan te vertrekken, of anders zal hij worden geconfronteerd met een enorme intensivering van de oorlog waarin veel meer Syriërs worden afgeslacht of genoodzaakt zijn zich te  voegen bij de al enorme stroom vluchtelingen. Rusland zal worden verteld dat ze Assad ervan moeten overtuigen dat dit is wat er moet gebeuren of anders worden meegezogen in een soort Afghaanse oorlog die zich voort zal slepen, gevolgd door de opkomst van IS-achtige bewegingen in Rusland.
De enige krachten die niet bij deze gesprekken en besluitvorming aanwezig zijn is de Syrische regering en het volk, Assad werd enkel in Moskou ontvangen door Poetin. Het Syrische volk en de regering zijn echter beproefd in de strijd en ze zullen op het standpunt blijven staan dat alleen het Syrische volk het recht heeft om te beslissen wie hun regering zal zijn. Niemand anders heeft dat recht, ook niet Rusland of Iran. En om nou bang te worden van een honkbalknuppel na alles wat men al heeft meegemaakt?
 
Bas van der Plas