vrijdag, 25 november 2011
Auteur
Hans Feddema

Is er thans een cultuuromslag gaande? Zoiets gaat meestal gepaard met crisis en ook met afbouw van het oude en anderzijds opbouw van nieuwe structuren of nieuw denken. Dat er nu een sluier van crisis over ons hangt, zal niemand ontkennen. Niet alleen door het gedoe rond de  zwakkere EU-landen en de vrees dat ook anderen zullen worden meegesleurd, maar ook omdat er tevens sprake is van een politieke, zo niet een sociale en geestelijke crisis. Populisme en polarisatie zijn daarvan symptomen en ook het grote wantrouwen in onze instituties, al of niet versterkt door de onmacht van de huidige politieke EU-elite. Alles wijst op impasse: onze structuren en democratie zijn niet meer bezield, buurten vallen uit elkaar, de kloof rijk en arm wordt groter en eenzaamheid is troef. Heeft dit met ons als individu en met vrede te maken? Zeker, en wel omdat de wereld (dus ook de crisis) een spiegel is van de eigen innerlijke wereld. Als we alleen al denken aan de angst, waarin ons ego vaak zit, vandaag ook jegens de ‘nieuwkomers’. En tevens aan het verdringen van het onbewuste, vooral onze schaduwen daarin, waardoor we deze  projecteren op anderen en we zo een negatieve energie in de samenleving brengen. Niet dat dit hoeft, het kan natuurlijk anders.
 
De Occupy-beweging bepleit het en ook G1000 in Belgie, maar daarnaast ook vele andere bewegingen en cultural creatives zoals de natuurgoeroe Herman Wijffels, de spirituele journalist Tijn Touber (www.stadsverlichting.nu) en niet te vergeten de bestsellerauteur Lynne McTaggart. In haar nieuwe boek Verbinding.Wordt bewust van het veld waarin je leeft betoogt ze dat vooral Newton en Darwin de moderne mens op het verkeerde been van ‘ieder voor zich’ zetten. En dat terwijl onze fundamentele aard volgens haar die van samenwerking en gelijkwaardigheid is. Zij verwijst naar de kwantumfysica, die ontdekte, dat er ‘tussen alles en iedereen een enorme zee onzichtbare energie stroomt en ons zo met elkaar verbindt’, waardoor gedachten en intenties die we de lucht (het Veld) ingooien impact heeft op het geheel. Ook woorden, positief dan wel negatief. Wellicht goed ons af te vragen of (neoliberale) competitie en de ander zien als rivaal onze werkelijke aard is dan wel samenwerking en positieve energie. En ook wat ons belangrijkste navigatiesysteem is: de luide stem van het ego of persona, dat bijna automatisch de leiding neemt dan wel de zachte stem van je innerlijke leiding. En probeer, zou ik zeggen, tevens oor te hebben voor de Occupy-beweging van nu.  
 
Hans Feddema