Zelfrechtvaardigingen zijn geen excuus

donderdag, 28 september 2017

Collega Theodor Holman heeft meermalen betoogd dat neonazi’s en fascisten trots zijn op hun ideologie: wie niet fier is zo’n overtuiging aan te hangen, is in zijn ogen geen fascist of neonazi. Stemgedrag telt niet, alleen hoe je jezelf benoemt en je trots daarover.

Sybrand Buma op z'n Catalaans

maandag, 25 september 2017

Annemariek heette ze. Dat weet ik nog zo goed vanwege die k die er niet helemaal bij leek te horen. Van gereformeerde afkomst, net als ik. We hadden niets maar deden iets samen. Zaten in een liturgiegroepje. Van een kerk, in Amsterdam. Maar ik herinner me haar vooral vanwege de vierde mei. Stille omgang. We liepen er samen heen en in mee. Totdat vooraan in de stoet het Wilhelmus werd aangeheven. Er verstrakte iets in het anders door een mooie glimlach getooide gelaat van Annemariek. "Daar is het toch allemaal mee begonnen in die tijd', zei ze zacht. 'Met het opdreunen van volksliedjes. Je zou denken dat mensen daar iets van hebben geleerd, maar neen'.

Heimwee

zaterdag, 23 september 2017

Voor iemand die politiek volwassen geworden is in de roerige jaren ’80, is een terugblik op de afgelopen decennia een pijnlijke exercitie. Het totaal ontbreken van een radicaal links weerwoord op de mainstream politieke koers doet het revolutionaire hart ineenschrompelen van schaamte. Ja, heel even was daar de occupy-oprisping. Maar die was al weer weggekwijnd voordat die goed en wel betekenis kon krijgen. Waar zijn die scherp geformuleerde tegengeluiden van weleer gebleven? Ik hoor alleen vage echo’s van oude slogans. Bijna verworden tot dogma’s. En dat in een beweging die daar juist wars van was. Ik mis de gewaagde en prikkelende stellingnames in de belangrijke politieke thema’s van nu.