Empathie

maandag, 18 juli 2011

Misschien ben ik te zwartgallig dezer dagen, maar ik heb het gevoel dat een belangrijk menselijk en maatschappelijk sentiment in snel tempo schaars is geworden: empathie. Jaren geleden was er een moment dat ik het bestaan van dit belangrijke sociale element kon uitleggen aan mijn zoontje. Hij was toen een jaar of acht en we hadden in een zonnig Zuidfrans wijnveldenlandschap besloten om van de camping naar een acht kilometer verderop gelegen dorpje te lopen en onderweg te liften. Elke keer als er in de verte een auto opdoemde die over het landweggetje in onze richting reed, stopten we om verwachtingsvol de duim omhoog te steken. Tot zichtbare verbijstering van mijn zoon reden auto's gewoon door terwijl hij zag dat ze genoeg plek voor ons hadden.
Tekst: KeesStad

Neederland wordt schoongeveegd

zaterdag, 16 juli 2011

Hijs de vlag! Laat het rood-wit-blauw bij alle scholen wapperen, fier voor het Vaderland! Hoog Holland Hoog! Laat het Volkslied aanheffen bij naturalisatie ceremonies en verplicht de radio Nederlandstalige muziek te draaien.

Veeg de straten schoon, want iedereen moeten het weten: Neederland is van ons.

Dit is de tijd waarin we leven. Niets van het hier genoemde is gechargeerd. Neederland wordt schoongeveegd, want stelt u zich eens voor!
Een illegaal, die mag toch niet blijven?! Wat moet dat hier zijn stappen zetten in onze straten, hun handen steken in ons vuilnis, haar kinderen baren in onze strafkampen? Betalen zullen ze! Vrouwen en kinderen eerst.

Tekst: Joke Kaviaar

Strijdcultuur of het grote geld...

vrijdag, 15 juli 2011

You can run for cover like a frightened hare,
Till it's all over, all over and there's no-one there,
'Cos you daren't discover that we really care.

(Sandy Denny: Stranger to himself)

Aan het eind van een demonstratie stond dan Proloog klaar met een inspirerend optreden, of Werktuig, of Vuile Mong en zijn Vieze Gasten, de Internationale Nieuwe Scene, Bots, en noemt u maar op. Strijdcultuur heette dat. Vanaf het midden van de jaren 60 traden de eerste protestzangers en -zangeressen op de voorgrond. 'The times they are a-changing'! Ook de muziek was zwanger van grote maatschappelijke veranderingen die ongetwijfeld zouden komen, dat hoorde je in ieder akkoord, in ieder refrein.
Tekst: Bas van der Plas