Als de smeris naar je vingers vraagt...

dinsdag, 26 juli 2011

Als de smeris op straat naar mijn vingers vraagt, en klaar staat met een apparaatje om mijn identiteit te controleren, dan kunnen ze hem krijgen: de middelvinger, opgestoken. Fuck you!

"De apparaatjes worden onder meer ingezet voor de intensievere controle op illegale vreemdelingen" liet Leers al weten. Nog meer repressie, nog meer controle, nog meer middelen om racistisch beleid uit te voeren.
Fuck you, Leers!
Fuck you, Teeven!
Fuck you, Opstelten!
Fuck you, smeris op straat met je smartphone apparaat!
Voor jullie allemaal: de middelvinger. Nee, twee middelvingers, zolang ik nog twee handen heb!
 
Het is iets dat we allemaal moeten doen, en moeten blijven doen. Verzet.
Tekst: Joke Kaviaar

Noren verliezen onschuld

zondag, 24 juli 2011

Het inspirerende Noorwegen, zoals ik dat ken, is niet meer.
Vrijdagmiddag belt de BNR-nieuwsradioredactie en hoor ik dat er zojuist in hartje Oslo een bomaanslag op de Noorse regeringsgebouwen heeft plaatsgevonden. Later volgt het bericht dat een schutter slachtoffers maakt in het sociaaldemocratisch jongerenkamp op het eiland Utøya. Zaterdagmorgen is het nieuws nog rauwer: meer dan tachtig doden. Een getal wat verder op zal lopen.

De Nederlandse nieuwsrubrieken reageren er komkommertijderig op, waardoor de nieuwshonger bij proportionele herhalingen over een mogelijk terroristische aanslag blijft. De verdachte blijkt een blonde Noor te zijn. Waarom? Vele vragen zullen langzaam of niet beantwoord worden.
Tekst: Govert de Groot

Ik wil geen spijkerbroek!

woensdag, 20 juli 2011

In 1971 kocht ik in een wereldwinkel een futuristische poster, daarop waren hoge, uiterst kale witte en grijze gebouwen te zien, tegen een stralend blauwe hemel, en een plein waar geen enkel teken van menselijk laat staan dierlijk leven te bekennen viel – behalve een paar oude hippies. Ze zagen er precies zo uit als veel jonge hippies in die tijd: spijkerbroeken, kleurige wijde hemden en truien, lange ongekamde haren, kettingen met daaraan een vredesteken en zo nog wat kenmerkende dingen. Alleen waren het op die tekening stok-oude mensen. Niet dat ze dat erg leken te vinden. Ze zaten op een bankje en zagen er, zoals het hippies betaamt, relaxt uit.
Tekst: Rymke Wiersma