Maar wie mag de crisis betalen?

maandag, 22 augustus 2011

Een paar weken geleden schreef ik in mijn bijdrage dat het maar gelukkig voor de staat en voor onszelf was dat er nog steeds ruim voldoende 'domme mensen' waren die onze samenleving draaiende hielden door wel belasting te betalen. Dat ondanks de trend waarin het voor steeds meer mensen een keus is geworden om liefst geen belasting te willen betalen: “belasting betalen is namelijk een keuze, een politieke keuze, die de vraag stelt wat voor samenleving je wilt.”
Een week of drie later kreeg ik steun uit onverwachte hoek toen de Amerikaanse miljardair Warren Buffett de internationale media haalde met de provocerende uitspraak: “Ik betaal minder belasting dan mijn secretaresse.” Nou dat kwam harder aan dan mijn pleidooi.
Tekst: Hans de Bruin

De fasen van de crisis en de fasen van verzet

zondag, 21 augustus 2011

De wereldwijde crisis die in 2007 begon met de instorting van de ‘subprime’-hypotheekmarkt in de VS doorloopt verschillende fasen, waarin hij steeds andere gedaanten aanneemt. Schematisch ziet dat er zo uit:

1. De financiële crisis, die ontbrandde met de ‘subprime’-crisis. Om deze crisis te bezweren werden er wereldwijd honderden miljarden in de banken en andere financiële instellingen gepompt, om zo te voorkomen dat het financiële systeem in elkaar zou storten.

Tekst: Willem Bos

't Is gelukkig weer voorbij

woensdag, 17 augustus 2011

Die mooie zomer, zeg ik met 'n variant op Gerard Cox. Gerard Cox? Leeft die nog? Jazeker, en ik vrees dat 'ie nog steeds zingt ook. Soms vraag je je af waar die Grote Verleider daarboven mee bezig is. Ina van Faassen, John Kraaykamp, Heere Heeresma rücksichtslos weggezeisd maar op de vuile oevers van de Maas wordt in het roodwitblauw gezongen alsof Rotterdam nooit in naam van een ander Volk en Vaderland is platgebombardeerd. Ik heb het dus niet op de zomer. Te heet, te droog, te druk, te bezopen, te lach-of-ik-schiet, te lui vooral. Zomer is verordonneerde luiheid, door de gezondheidsmafia opgelegde ontspanning die dan bij het minste of geringste in stress verkeert.

Tekst: JoopFinland