Berichten uit het Paradijs op Aarde

maandag, 9 mei 2011

 De westerse democratische wereld is een paradijs op aarde. Hier heerst geen ongelijkheid, er is ruimte voor iedereen, men vindt er tevredenheid en vrede, eenieder leeft in welstand en volwaardigheid...
In de westerse democratische wereld is het begrip honger onbekend. Wanneer je niet in staat bent een inkomen te verwerven krijg je hulp van de Staat, je gezondheid wordt gegarandeerd middels uitstekende voorzieningen en na je pensionering krijg je legio mogelijkheden om je leven te veraangenamen door middel van veel reizen, gezelligheid en een fantastische zorg. Er is genoeg eten en drinken voor iedereen, een overdadige keuze in uitpuilende supermarkten, niemand kent het woord honger...

Tekst: Bas van der Plas

Deuk in het JSF-frame

vrijdag, 6 mei 2011

Onlangs sprak ik met twee journalisten over een onderwerpskeuze voor een TV-programma. Terloops kwam ook de JSF ter sprake. Dat komt wel vaker voor. Het vliegtuig is een populair en makkelijk onderwerp als het bij praten blijft.* Meestal is de toon sceptisch tot negatief. Maar dat ik nog sprak over andere jachtvliegtuigen dan de peperdure  en door een aaneenschakeling van tegenslagen geteisterde JSF/F-35  verbaasde hen. De beeldvorming, ook bij leken die kritisch staan ten opzichte van de JSF, is doorgaans toch in het voordeel van het  Amerikaanse toestel.
 
Tekst: Martin Broek

Theedrinkende populisten

woensdag, 4 mei 2011

Is het terecht dat liberaal Amerika de Tea Party afschildert als een stelletje racistische, homofobe, domme, blanke, lageropgeleide, wapengekke mafketels? En zijn ze slechts de kunstmatige creatie van radicaalrechtse radiocommentatoren, miljonairs en andere usual suspects? Amitai Etzioni, communautaristisch filosoof van beroep en naar verluidt geestelijk inspirator van de ons – politiek – ontvallen Jan Peter Balkenende, waagt het te betwijfelen. In een commentaar in de nieuwste uitgave van Sociology wijst hij er fijntjes op dat grote delen van het Amerikaanse publiek alle reden hebben om boos, gefrustreerd en bezorgd over de toekomst te zijn. Tekst: Ronald van Haasteren